De Amerikaanse agave is een van die planten die zich zo goed aanpast aan vrijwel elke leefomgeving dat hij gemakkelijk een alledaagse plek kan worden. Maar door zijn wijdverspreide gebruik is hij niet minder mooi; sterker nog, hij wordt tegenwoordig veel aangeplant in xeriscapes, oftewel tuinen waar planten uitsluitend van regenwater leven, mits ze niet als invasief worden beschouwd.
Ja, helaas is het een agavesoort die in veel landen verboden is. Daarom vertellen we je er alles over, zodat je hem kunt herkennen als je twijfelt.
Wat zijn de kenmerken ervan?
Agave americana is de wetenschappelijke naam van een soort die oorspronkelijk afkomstig is uit Mexico en het zuiden van de Verenigde Staten en die zich heeft gevestigd in Zuid-Amerika, Spanje, Azië, India, Australië en Nieuw-Caledonië. De soort werd beschreven door Carl Linnaeus en gepubliceerd in Species Plantarum in 1753 en is algemeen bekend als agave, maguey of gele agave.
De plant kenmerkt zich door zijn sappige, stekelige bladeren die in een spiraalvormig patroon groeien . Deze bladeren kunnen tot 2 meter lang en 25 cm breed worden, zijn lancetvormig en komen voor in verschillende kleuren: blauwachtig wit, grijsachtig wit, groen of bont (groen en geel). Naarmate de plant rijpt, ontwikkelt zich een stengel, die fungeert als een "schijnstam", en die doorgaans tot 30 cm hoog wordt.
De plant bloeit slechts één keer aan het einde van zijn leven , wat bekend staat als een monocarpische plant. Wanneer dit gebeurt, ontspruit er vanuit het midden een bloeiwijze van ongeveer tien meter hoog en tien centimeter in diameter, met aan de top daarvan de kleine bloemen die in open pluimen gerangschikt zijn. Elke bloem meet ongeveer 5-10 centimeter. De vrucht is een driehoekige, langwerpige capsule met platte, zwarte zaden. Voordat de plant sterft, produceert hij een groot aantal uitlopers vanuit de wortel.
Agave americana van Variegata
Afbeelding van Flickr / Megan Hansen
Heeft het enig nut?
In de landen waar de plant zich heeft gevestigd, is het bezit ervan in de overgrote meerderheid van de gevallen verboden – waaronder Spanje – maar in de rest van de wereld wordt hij gebruikt als sierplant en voor de productie van mezcal , een sterke drank gemaakt van het suikerrijke sap uit de bloemstengel. Bovendien wordt de plant in Centraal-Amerika ook therapeutisch gebruikt : het sap als kompres; ingenomen ter behandeling van diarree, constipatie, indigestie, geelzucht en als laxeermiddel; en een aftreksel van de bladeren als purgeermiddel.
Tot slot mogen we niet vergeten dat de textielvezels van de bladeren worden gebruikt voor de productie van touw, netten en andere soortgelijke voorwerpen ; dit is een zeer sterk materiaal.