Afrikaans melkvat (Euphorbia horrida)

Afbeelding - Flickr / laurent houmeau

Euphorbia horrida is een van de makkelijkst verkrijgbare vetplanten, zowel in fysieke als online kwekerijen. Hoewel de plant erg gevoelig is voor te veel water, is het een geschikte vetplant voor beginners en voor mensen die niet veel tijd aan hun potplanten willen besteden.

Door zijn formaat is het ook een zeer interessante soort voor rotstuinen , omdat er vaak nieuwe scheuten uit de hoofdstengel ontspruiten, die uiteindelijk een zeer fraaie groep vormen.

Wat is de oorsprong en kenmerken van de afschuwelijke euforie?

De Euphorbia horrida is een succulent

Afbeelding - Wikimedia / Stan Shebs

Deze soort, ook wel bekend als de Afrikaanse melkton, is endemisch in de Kaapprovincie van Zuid-Afrika. Hij lijkt sterk op cactussen, vandaar de classificatie als cactusachtige plant. De plant bereikt een hoogte van maximaal 30 centimeter, met dikke stengels van 5-6 centimeter in diameter, voorzien van scherpe, bruinachtige stekels . In de zomer produceert hij kleine, groengele bloemen aan de top van de stengel.

Zoals alle euphorbia's bevat het een witte latex die bij contact met de huid jeuk en een branderig gevoel veroorzaakt. Om deze reden wordt bij het hanteren het gebruik van handschoenen aanbevolen, indien mogelijk waterdichte.

Wat zijn hun zorgen?

Als u besluit om zelf een exemplaar van Euphorbia horrida aan te schaffen , raden we u aan om de volgende verzorging te bieden:

Plaats

Het is een vetplant die geen cactus is en veel licht nodig heeft, zelfs direct zonlicht . Het is echter heel belangrijk om de plant geleidelijk aan de zon te laten wennen voordat je hem eraan blootstelt. Dit voorkomt dat hij verbrandt.

Als je het binnen wilt houden, zoek dan een kamer met ramen waardoor veel natuurlijk licht naar binnen komt, en zet het er dichtbij (maar niet recht ervoor). Draai de pot dagelijks ongeveer 180º zodat alle delen van de euphorbia evenveel licht krijgen.

Land

Uitzicht op de Euphorbia horrida in detail

Afbeelding - Flickr / laurent houmeau

  • Bloempot: omdat het erg gevoelig is voor overmatig water geven en wateroverlast, is het ten zeerste aan te raden om gewoon puimsteen te gebruiken (te koop) Geen producten gevonden.), of fijn grind (1-3 mm dik) gemengd met 40% turf.
  • tuin: groeit op zandgronden, met uitstekende drainage. Als de jouwe dat niet is, maak dan een groot, ondiep gat, ongeveer 50 x 50 cm, plant je Euphorbia horrida in een grote pot en plaats hem dan in het gat. Eindig het vullen met fijn grind of kleisteen (te koop) Geen producten gevonden.).

irrigatie

Geef spaarzaam water , maar als u water geeft, doe dit dan grondig, zodat alle aarde of het substraat doorweekt is, afhankelijk van het groeimedium. De frequentie van het water geven hangt sterk af van het klimaat en de groeiomstandigheden, maar over het algemeen is het voldoende om in de zomer ongeveer twee keer per week water te geven, in de lente en herfst één keer per week en in de winter om de 15 tot 20 dagen.

Gebruik regenwater wanneer je kunt; als dat niet lukt, zal degene die geschikt is voor menselijke consumptie het doen, en zelfs de kraan als je hem een ​​nacht laat staan.

Abonnee

Vanaf het begin van de lente tot het einde van de zomer kunt u bemesten met een speciale meststof voor cactussen en vetplanten (verkrijgbaar via deze link: Geen producten gevonden. ) volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Vermenigvuldiging

Gezicht op de Euphorbia horrida in bloei

Afbeelding - Wikimedia / CT Johansson

Euphorbia horrida kan worden vermeerderd door zaad (moeilijk) en door stekken in de lente en zomer. Hoe moet dit in elk geval gebeuren?

zaden

De zaden worden gezaaid in potten gevuld met gelijke delen turf en perliet , waarbij ze slechts lichtjes worden begraven. Geef ze vervolgens water en plaats de zaaibak buiten op een plek met gedeeltelijke schaduw.

Door het substraat vochtig te houden, maar niet onder water te zetten, zullen ze als alles goed gaat in ongeveer drie weken ontkiemen.

Stekken

Dit is de meest gebruikte methode omdat het gemakkelijk, snel en effectief is. Je neemt een stek, laat deze 7 tot 10 dagen drogen op een droge plek, beschermd tegen zonlicht, en doopt vervolgens de basis in wortelhormoon voordat je de stek plant (niet begraaft) in een pot met een mengsel van gelijke delen turf en perliet.

Over ongeveer twee weken zal het wortel schieten.

Plagen en ziekten

De plant is over het algemeen vrij winterhard, maar bij overbewatering zullen parasitaire schimmels de wortels en vervolgens de stengels aantasten . Om dit te voorkomen, moet de watergift zorgvuldig worden gecontroleerd en moet een goed drainerende potgrond worden gebruikt.

Voelt hij wat papperig aan maar is hij nog ogenschijnlijk gezond, haal hem dan uit de pot/grond, wikkel zijn wortels een dag in absorberend papier en plant hem daarna weer in een pot met nieuwe aarde.

In het geval dat het heel, heel zacht is, bijna verrot, snijd het dan schoon met een eerder gedesinfecteerd mes, laat de wond een week drogen en plant het dan in een pot met een jukbeen.

Landelijkheid

Euphorbia horrida is, naar mijn ervaring, gevoeliger voor kou dan andere leden van hetzelfde geslacht, zoals Euphorbia obesa . Idealiter zou de temperatuur nooit onder de 5 graden Celsius mogen komen , en als dat wel gebeurt, moet de grond volledig droog blijven. Het is echter zeer belangrijk om te weten dat de plant al bij temperaturen van -2 graden Celsius ernstige schade kan oplopen.

Euphorbia horrida staat prachtig in een tuin

Afbeelding - Flickr / Pamla J. Eisenberg

Ik hoop dat het nuttig voor je is geweest .


Voeg dit toe als voorkeursbron in Google.