Mammillaria Theresae

De Mammillaria theresae is een zeer kleine cactus; zelfs als hij volwassen is, kun je hem gemakkelijk met één hand optillen. Hoewel hij stekels heeft, zijn deze niet gevaarlijk voor mensen. Sterker nog, bij het hanteren ervan, bijvoorbeeld om hem te verpotten, moet je heel voorzichtig zijn, omdat je ze per ongeluk kunt verwijderen.

Dit zou geen kwaad kunnen, zeker geen ernstige schade, aangezien het binnen korte tijd weer aangroeit. Maar het is het beste om het goed aan te pakken, er de tijd voor te nemen en voorzichtig te zijn om de plant niet te beschadigen. Maar hoe ziet deze cactus eruit? En hoe moet je hem verzorgen?

Oorsprong en kenmerken van Mammillaria Theresae

Mammillaria theresae is een kleine cactus die endemisch is voor Mexico, met name voor Durango, waar hij groeit in de woestijn, vaak tussen rotsen, zoals te zien is op de afbeelding hierboven. De cactus heeft een bolvormige structuur, maar ontwikkelt zich in de loop der jaren tot een kolomvormige cactus met een hoogte van ongeveer 5 centimeter en een dikte van 1-3 centimeter . Hij groeit meestal solitair, maar vertakking is niet ongebruikelijk.

Zoals alle echte Mammillaria- soorten heeft deze plant verschillende uitsteeksels op zijn lichaam, tuberkels genaamd. Deze zijn cilindrisch en aan het uiteinde bevindt zich de areool, waaruit de 22-35 witachtige, vederachtige radiale stekels ontspruiten die kenmerkend zijn voor de soort. De bloemen, die violet of wit zijn en een diameter van ongeveer 2 centimeter hebben , ontspruiten ook uit deze tuberkels. De vrucht is erg klein, ongeveer 1 centimeter in diameter, en bevat zwarte zaden.

De soort staat op de Rode Lijst van de Internationale Unie voor Natuurbehoud (IUCN) als bedreigd.

Hoe zorg je voor jezelf?

Als je geen ruimte hebt voor grote cactussen, en/of je de voorkeur geeft aan kleinere exemplaren, dan is een Mammillaria theresae misschien een goede optie . Houd er echter rekening mee dat deze cactussoort wel wat verzorging nodig heeft. Te veel water kan snel wortelrot veroorzaken, en planten in zeer compacte grond kan de grond ook verzachten en uiteindelijk tot de dood van de plant leiden.

Daarom is het belangrijk om de behoeften van de plant te kennen, zodat deze zich goed kan ontwikkelen. Op die manier kunnen we er ook voor zorgen dat de plant elk seizoen bloeit.

Plaats

Deze cactus heeft een zonnige plek nodig . Maar let op: als hij binnen in de kwekerij heeft gestaan, stel hem dan niet meteen bloot aan direct zonlicht zodra je thuiskomt, anders verbrandt hij. Om dit te voorkomen, kun je hem beter buiten in de volle lucht zetten, maar wel in de schaduw (met voldoende helder licht).

Na ongeveer 15 dagen kunnen we er beetje bij beetje aan wennen, door het elke week wat langer aan zonlicht bloot te stellen. Als we op enig moment zien dat het begint te branden, zullen we het, voordat het erger wordt, weer in de schaduw zetten. Beetje bij beetje zal hij wennen aan de zon.

Bodem of substraat

• tuin: het groeit op zand- of rotsbodems, dus het vereist dat de grond snel water afvoert en ook snel uitdroogt als het vochtig wordt. Daarom is het ten zeerste aanbevolen om, als we het in de tuin willen hebben, een gat van ongeveer 50 x 50 cm te maken en de zijkanten, behalve de basis, te bedekken met schaduwgaas. Dit gaas voorkomt dat het substraat dat we gaan plaatsen, het jukbeen, zich vermengt met de tuingrond. Vervolgens voegen we de bovengenoemde pomx toe en planten we de cactus.
• Bloempot: aangezien het erg gevoelig is voor wateroverlast, raad ik aan om puimsteenachtige substraten te gebruiken (te koop hier), of akadama (te koop hier) met kiryuzuna (te koop) hier) in gelijke delen, vooral als we in een gebied wonen waar de luchtvochtigheid hoog is.

Irrigatie en abonnee

Het water geven is het makkelijkste deel, want je hoeft de Mammillaria theresae alleen water te geven als de grond helemaal droog is . Het is een plant die droogte goed verdraagt, dus daar hoef je je niet al te veel zorgen over te maken. Sterker nog, je hoeft hem maar één keer per week water te geven, en in de winter zelfs nog minder.

Aan de andere kant zullen we de plant in de lente en zomer regelmatig bemesten . Als de plant in de volle grond staat, volstaan ​​korrel- of poedermeststoffen, maar als de plant in een pot staat, is het beter om vloeibare cactusmest te gebruiken (zoals deze ). In beide gevallen moet je de instructies op de verpakking volgen om te voorkomen dat de wortels verbranden.

Vermenigvuldiging

De plant wordt vermeerderd door zaad en soms door stekken. De ideale tijd hiervoor is de lente, en zelfs de vroege zomer. De zaden moeten worden gezaaid in trays die breder dan hoog zijn, met behulp van cactuspotgrond. Zodra de trays in de zon of halfschaduw staan, moet de potgrond vochtig worden gehouden, maar niet doorweekt. De zaden zullen na ongeveer een maand ontkiemen.

Stekken worden genomen van de uitlopers van de Mammillaria theresae . Ze moeten minstens 2 centimeter lang zijn en met een vooraf gedesinfecteerd mes worden afgesneden. Het is ook raadzaam om de onderkant in stekpoeder te dopen en ze vervolgens in potten gevuld met vermiculiet te planten. Als ze in de halfschaduw staan, zullen ze binnen ongeveer 15 dagen wortelen.

Plagen en ziekten

Het is een cactus die last kan krijgen van wolluizen . De plagen die echter de meeste schade aanrichten zijn slakken , dus het is belangrijk om die bij de plant vandaan te houden.

Als er meer water wordt toegevoegd dan nodig is, worden de wortels bovendien kwetsbaar voor ziekten die worden overgedragen door schimmels, zoals phytophthora.

Landelijkheid

Het is bestand tegen zeer lichte vorst tot -1ºC.

Kende jij deze cactus?