Afbeelding - Wikimedia / CT Johansson
Ariocarpus- cactussen groeien erg langzaam en hebben een bijzondere vorm. Deze vorm maakt ze tot een van de populairste botanische geslachten onder verzamelaars van succulenten, maar ook tot een van de moeilijkst verkrijgbare.
Wanneer ze op de markt komen, worden ze vaak voor een zeer hoge prijs aangeboden, niet alleen omdat het meerdere jaren duurt voordat ze een geschikte grootte bereiken om te worden verkocht, maar ook omdat het zeer veeleisende planten zijn om te kweken.
Oorsprong en kenmerken van de Ariocarpus
Ariocarpus is een geslacht van cactussen dat endemisch is voor Zuid-Texas en Mexico en acht soorten omvat, die we hieronder zullen bespreken. Ze worden gekenmerkt door een zeer dikke wortel, een zogenaamde knol, waaruit veel dunnere wortels ontspruiten. Deze knol slaat water en voedingsstoffen op die de planten in tijden van nood in leven kunnen houden.
Qua grootte zijn het over het algemeen relatief kleine cactussen , met een maximale diameter en hoogte van 30 centimeter. Ze zijn opgebouwd uit ribben die zijn vervangen door driehoekige knobbeltjes, die in een spiraalvorm zijn gerangschikt. Aan de top van elk knobbeltje bevindt zich een areool bedekt met een soort witachtige wol die verdwijnt naarmate de cactus ouder wordt. De bloemen komen tevoorschijn in het midden van de plant en hebben een diameter van ongeveer 4-5 centimeter. Hun kleur varieert van wit tot roze.
Ariocarpus soorten
De soorten zijn als volgt:
Ariocarpus agavoides
Afbeelding - Wikimedia / Ies
Ariocarpus agavoides is een cactus die endemisch is voor Mexico en een diameter van wel 8 centimeter kan bereiken . De plant heeft een donkergroene tot bruine kleur en produceert magenta bloemen met een diameter van 4 centimeter.
Ariocarpus bravoanus
Afbeelding - Wikimedia / Süleyman Demir
Ariocarpus bravoanus is een soort die endemisch is voor Mexico. De plant heeft een groenachtige, kleine vorm (3 tot 9 centimeter in diameter) en uitsteeksels bovenop elke knobbel. De bloemen zijn magenta en bereiken een grootte van 4-5 centimeter.
Ariocarpus fissuratus
Afbeelding - Wikimedia / urbanomafia
Ariocarpus fissuratus is een cactus die ook wel toncactus of peyotecactus wordt genoemd. Hij is endemisch in Texas (Verenigde Staten) en komt ook voor in het noorden van Coahuila (Mexico). De cactus heeft een diameter van 5 tot 15 centimeter en is grijsgroen van kleur. Hij produceert roze-magenta bloemen met een doorsnede van ongeveer 3-4 centimeter.
Ariocarpus furfuraceus
Afbeelding - Wikimedia / Salicyna
Ariocarpus furfuraceus is ook een Mexicaanse soort, die voorkomt in Coahuila. Sommigen beschouwen hem als een synoniem van Ariocarpus retusus . De plant is groenachtig grijs en heeft een diameter van ongeveer 20 centimeter . De bloemen, die wit of roze kunnen zijn, komen vanuit het midden tevoorschijn en hebben een diameter van 4 tot 5 centimeter.
Ariocarpus kotschoubeyanus
Afbeelding - Wikimedia / Amante Darmanin
Ariocarpus kotschoubeyanus is een soort die endemisch is voor Mexico. De plant bereikt een hoogte van 5 centimeter , hoewel hij in zijn natuurlijke habitat bijna volledig bedekt is met woestijnzand. Hij is geelgroen en groeit uit een zeer dikke, cilindrische wortel. De bloemen hebben een doorsnede van ongeveer 3 centimeter en zijn lila of magenta van kleur.
Ariocarpus retusus
Afbeelding - Wikimedia / Stan Shebs
Ariocarpus retusus is een bolvormige cactussoort die endemisch is voor Mexico en een hoogte van 25 centimeter en een diameter van 30 centimeter bereikt . Daarmee is het een van de grootste soorten binnen zijn geslacht. De bloemen zijn geel, wit of crèmekleurig, hoewel ze soms wit kunnen zijn met roodachtige strepen in het midden.
Ariocarpus scafarostrus
Afbeelding - Wikimedia / Dornenwolf
Ariocarpus scapharostrus is een cactus afkomstig uit Nuevo León, Mexico. Hij heeft een diameter van 9 centimeter en een hoogte van ongeveer 5 centimeter. De cactus is donkergroen en heeft wollig weefsel tussen de knobbeltjes. De bloemen hebben een diameter van 4 centimeter en zijn paars.
Ariocarpus trigonus
Afbeelding - Wikimedia / Michael Wolf
Ariocarpus trigonus is een plant die endemisch is voor Mexico en een diameter heeft van niet meer dan tien centimeter. De plant is ongeveer 5-6 centimeter hoog en olijfgroen of groengrijs van kleur. De bloemen zijn geelachtig wit en hebben een diameter van 5 centimeter.
Hoe wordt er voor ze gezorgd?
Bent u geïnteresseerd in het aanschaffen van een Ariocarpus? Allereerst is het belangrijk om te weten dat dit geslacht, vanwege de grote vraag, beschermd is, met name in Mexico. Koop uw exemplaar daarom alleen bij gespecialiseerde kwekerijen die over de benodigde vergunningen beschikken om ze te kweken en te verkopen.
Nooit mag een hobby de biodiversiteit van een plaats in gevaar brengen, want als dat zo is, zal het het voortbestaan ​​van de inheemse flora en fauna van elk land in gevaar brengen.
Dat gezegd hebbende, laten we eens kijken wat de behoeften van Ariocarpus zijn :
- Plaats: je moet je plant buiten zetten en beetje bij beetje wennen aan de directe zon.
- Bodem of substraat:
- Bloempot: gebruik puimsteen (in de aanbieding) hier), of kleinkorrelig grind (maximaal 3 mm dik) met 40% turf.
- Tuin: maak met een schoffel een plantgat van ongeveer 50 x 50 cm. Bedek vervolgens de zijkanten met een stuk schaduw of muskietengaas en vul het vervolgens met een eerder genoemd substraat. Boven, dat wil zeggen, rond de cactus, is het interessant om kleine steentjes te plaatsen om te voorkomen dat die grond zich vermengt met die van de tuin.
- irrigatie: af en toe. In de zomer moet het eenmaal per week worden bewaterd en de rest van het jaar heel af en toe; in de winter is het zelfs raadzaam om eenmaal per maand water te geven. Natuurlijk, elke keer dat je water geeft, giet je water totdat het substraat helemaal nat is, anders zullen niet alle wortels hydrateren.
- Abonnee: in het voorjaar en tot het einde van de zomer kan je hem bemesten met een vloeibare meststof voor cactussen (te koop hier) volgens de aanwijzingen die u op de verpakking kunt lezen.
- Vermenigvuldiging: Ariocarpus vermenigvuldigt zich in het voorjaar met zaad. Plant ze in potten die ongeveer even hoog als breed zijn, met een substraat dat bestaat uit een mengsel van gelijke delen turf en kwartszand.
- ongedierte: hun belangrijkste vijand zijn slakken, die ze verslinden. Als je er een ziet, pak ze dan en draag ze weg, ongeveer 50 meter of meer. Een andere optie is het gebruik van slakkenbestrijdingsmiddelen (te koop) hier), maar u moet ze uit de buurt van huisdieren en kinderen houden.
- Landelijkheid: ze ondersteunen zeer milde en kortdurende vorst, zolang ze punctueel zijn. In gebieden waar de temperatuur niet onder de -2ºC komt, kunnen ze het hele jaar door buiten worden gekweekt, hoewel ze jong moeten worden beschermd tegen hagel.
Afbeelding - Wikimedia / Salicyna
Wat vond je van de Ariocarpus?