Echeveria agavoides is een van de meest gekweekte succulenten buiten de cactussen ter wereld, maar ook een van de meest veeleisende. Hoewel het geslacht waartoe deze soort behoort over het algemeen gemakkelijk te kweken is, vormt deze soort een uitzondering.
Maar het is zo mooi dat iedereen een exemplaar krijgt. Natuurlijk moet je voorzichtig zijn, want nu zijn er veel kwekers die de mode van het schilderen van planten volgen en onze hoofdrolspeler is een van de meest voorkomende slachtoffers.
Hoe gaat het?
E. agavoides 'Ebbenhout'
Echeveria agavoides is de wetenschappelijke naam van een succulent die van nature voorkomt in de rotsachtige gebieden van Mexico, met name in San Luis PotosÃ, Hidalgo, Guanajuato en Durango, en die werd beschreven door Charles Antoine Lemaire (1800-1871).
De plant wordt ongeveer 8-12 cm hoog en vormt een rozet van vlezige bladeren met een diameter van 7-15 cm. Meestal groeit hij solitair, maar soms produceert hij uitlopers. De bladeren zijn driehoekig, dik (6 mm) en groen of met roodachtige punten . Glitter, verf, opgeplakte bloemen, enzovoort, zijn niet alleen onnatuurlijk, maar ook ernstig schadelijk, omdat ze de plant belemmeren in zijn ademhaling.
De bloeiwijzen ontspruiten in de zomer , worden tot 50 cm hoog en bestaan ​​uit roze, oranje of rode bloemen met donkergele uiteinden aan de bloemblaadjes.
Welke speciale zorg heb je nodig om te leven?
E. agavoides 'Rubra'
Om Echeveria agavoides goed te laten gedijen, is het belangrijk om de plant in een pot met een goed drainerend substraat (puimsteen, akadama of iets dergelijks) te zetten, aangezien de plant erg gevoelig is voor te veel water en zeer spaarzaam bewaterd moet worden. Sterker nog, het substraat moet volledig uitdrogen voordat er water wordt gegeven.
Daarnaast is het belangrijk om de plant in de lente en zomer te bemesten met meststoffen die speciaal zijn samengesteld voor cactussen en andere vetplanten, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Ook blauwe nitrofoska kan een geschikte meststof zijn.
Om de twee voorjaarsdagen verpotten we de plant, waarbij we ervoor zorgen dat we de wortels niet te veel beschadigen. Zo zorgen we ervoor dat de plant goed groeit en gedijt.
Bovendien moeten we weten dat het niet tegen vorst kan . Dus als we in een gebied wonen waar het vriest, moeten we het beschermen in een zeer lichte kamer en uit de buurt van tocht houden.