Mammillaria

Als je het over Mammillaria hebt , heb je het over een van de meest diverse cactusgeslachten, met maar liefst 350 erkende soorten en variëteiten. Het meest interessante is dat ze niet alleen zeer opvallende bloemen produceren, maar dat vrijwel alle soorten geschikt zijn om in potten te kweken.

En ik weet niet of dat een zegen of een vloek is, want eerlijk gezegd zijn sommige van hen echt prachtig. Leer ze kennen.

Oorsprong en kenmerken

Mammillaria zijn knolvormige cactussen die van nature voorkomen in Mexico, het zuiden van de Verenigde Staten, de Antillen en de kusten van Venezuela. Het geslacht werd in 1753 beschreven door Carl Linnaeus in zijn boek Cactus mammillaris. De cactussen worden gekenmerkt door hun bolvormige of cilindrische vorm en variëren in hoogte van 1 tot 40 cm en in diameter van 1 tot 20 cm.

Ze hebben geen ribben zoals andere cactussen, maar hebben eerder conische, cilindrische, piramidale of ronde knobbeltjes die mamila's worden genoemd. De stekels, lang of kort, recht of haakvormig, ontspruiten uit de areolen, die bedekt kunnen zijn met wol of borstelharen.

De bloemen ontspruiten meestal langs het lichaam van de cactus, bijna alsof ze een kroon willen vormen, en ze zijn klein, met kleuren variërend van wit tot roze tot rood. En de vrucht is een bolvormige of langwerpige felrode, groene of witte bes, die 1-3 mm bruine of zwarte zaden bevat.

Belangrijkste soorten

Het zou ons een boek kosten om over de meer dan 300 soorten te schrijven die er bestaan, dus ik ga je vertellen welke het populairst zijn:

Mammillaria bombycina

Deze plant is endemisch in Aguascalientes en Jalisco in Mexico. De plant heeft een bolvormige structuur, met een hoogte van 20 cm en een diameter van 6 cm. Uit de areolen ontspruiten 30 tot 40 radiale stekels, die stijf en dun zijn, en een centrale roodachtige stekel in de vorm van een haak. De bloemen zijn roze en hebben een diameter van ongeveer 2 cm. De plant groeit meestal in clusters.

Mammillaria gracilis

De plant heet nu Mammillaria vetula. Ze is endemisch in de Mexicaanse staten Guanajuato, Hidalgo en Querétaro. De stengels zijn bolvormig of cilindrisch, groen en ongeveer 10 cm hoog en 2 cm in diameter . De areolen zijn bedekt met een beetje wol, of ze kunnen volledig kaal zijn. Ze produceren doorgaans 1-2 scherpe stekels van maximaal 10 mm lang en 11-25 dunne, radiale stekels van 3-10 mm lang. De bloemen zijn citroengeel en hebben een diameter van 1,7 cm. De plant groeit in pollen.

Bekijk het gegevensblad.

Mammillaria hahniana

Deze plant is endemisch in de Mexicaanse staten Guanajuato, Querétaro en Tamaulipas. Hij heeft een bolvormige structuur en groeit meestal in pollen. Elke stengel wordt 9 cm hoog en 10 cm in diameter . Uit elke areool ontspruiten 20 tot 30 radiale stekels van 1,5 cm lang, die lijken op witte haren, en 1 tot 4 kortere, witachtige stekels. De bloemen hebben een diameter van maximaal 2 cm en zijn paars.

Bekijk het gegevensblad.

Mammillaria elongata

Deze plant komt oorspronkelijk uit de Mexicaanse staten Hidalgo, Guanajuato en Querétaro. Hij groeit met rechtopstaande of halfkruipende, min of meer cilindrische stengels van 6-15 cm lang en 1,5-3,7 cm in diameter . De stengels zijn groen, maar de stekels zijn geel-oranje of roodachtig geel. De bloemen zijn klein, nauwelijks 1 cm breed, en geel of wit. Ze groeien in trossen.

Wat zijn hun zorgen?

Als u een kopie wilt hebben, raden wij u aan om als volgt voor een kopie te zorgen:

Plaats

Deze planten moeten buiten in direct zonlicht staan . Wees echter voorzichtig: als ze nog nooit in direct zonlicht hebben gestaan, laat ze er dan geleidelijk aan wennen om zonnebrand te voorkomen.

Land

• Bloempot: niet te veeleisend; Nu, als je vulkanisch zand hebt (pomx, akadama of iets dergelijks), kost het minder om te rooten dan wanneer het turf had. Maar als je het niet kunt krijgen, meng dan universeel groeimedium met perliet in gelijke delen.
• tuin: groeit op zandgronden, met goede drainage. Omdat de plant vrij klein is, kun je, als de grond die je hebt niet zo is, een gat maken van ongeveer 40 x 40 cm, de zijkanten en de basis afdekken met schaduwgaas en het vervolgens vullen met het bovengenoemde substraat.

irrigatie

Van matig tot zelden . In de zomer moet de plant gemiddeld twee keer per week water krijgen en de rest van het jaar gemiddeld eens in de tien dagen. Zie dit echter als een richtlijn en nooit als een vaste regel. Woon je bijvoorbeeld in een gebied waar het weinig regent en het erg warm is, dan moet je de plant in de zomer misschien wel drie keer per week water geven en de rest van het jaar maximaal twee keer per week.

Controleer de vochtigheid van de grond voordat u water geeft, zodat er geen problemen zijn. Dit kan worden gedaan door een dunne houten stok in te brengen (als je hem eruit haalt met veel aanhangende aarde, geen water geven), of de pot wegen als je eenmaal water hebt gegeven en na een paar dagen opnieuw (dit verschil in gewicht zal helpen je weet wanneer je water moet geven).

En trouwens, plant hem nooit in containers zonder gaten of zet er een bord onder, omdat dit zou rotten. Je moet hem ook niet boven je hoofd water geven, om dezelfde reden en ook omdat hij kan verbranden door de zon.

Abonnee

Gebruik in de lente en zomer een meststof die speciaal voor cactussen is ontwikkeld, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Je kunt ook chemische meststoffen gebruiken, zoals blauwe nitrofoska , door elke 15 dagen één of twee kleine lepels toe te voegen.

Vermenigvuldiging

Mammillaria-planten vermeerderen zich door zaad en, bij sommige soorten, door stengeldeling in de lente en zomer . Laten we eens kijken hoe we in elk geval te werk moeten gaan:

zaden

De stap voor stap die u moet volgen, is als volgt:

1. Vul eerst een bak met gaatjes - klein - met zwarte turf gemengd met perliet en bevochtig deze met een sproeier / verstuiver.
2. Zaai vervolgens de zaden op het oppervlak en zorg ervoor dat ze een beetje van elkaar gescheiden zijn.
3. Bedek ze vervolgens met zeer fijnkorrelig vulkanisch zand.
4. OPTIONEEL (hoewel aanbevolen): strooi nu zwavelpoeder, alsof je zout aan een salade toevoegt, en vermijd zo het verschijnen van schimmels.
5. Plaats de bak tot slot in de buurt van een warmtebron en op een lichte plaats, maar beschermd tegen direct zonlicht.

Door het substraat altijd vochtig te houden - niet drassig - zullen ze binnen ongeveer twee weken ontkiemen.

Stekken

Om de Mammillaria te vermenigvuldigen door de stelen te scheiden, hoeft u er alleen maar een te snijden met een gekarteld mes dat eerder is gedesinfecteerd met apotheekalcohol, de wond een week in halfschaduw te laten drogen en vervolgens in een pot met vulkanisch zand te planten die we zullen bevochtigen met een sproeier.

Door het te beschermen tegen direct zonlicht, zal het na ongeveer 2 of 3 weken zijn eigen wortels uitstoten.

Plagen en ziekten

Het kan worden beïnvloed door:

• wolluizen: meestal donzig, maar ze kunnen van het limpet-type zijn. Ze worden bestreden met diatomeeënaarde (de dosis is 35 g per 5 l water), of met specifieke insecticiden.
• Weekdieren (slakken en naaktslakken): deze kleine dieren geven niet om doornen. In het regenseizoen lijken ze zich te voeden met alles wat ze kunnen, inclusief cactussen. Ze worden bestreden met slakkenbestrijdingsmiddelen, bier of door ze zo ver mogelijk van de planten af ​​te nemen.
  Een andere optie is om deze gewassen te beschermen met klamboe (zowel van de zijkanten als van boven, alsof het een soort kas is).
• champignons: Bij te veel water rotten de wortels en worden de stelen zacht. We moeten de risico's beheersen en behandelen met fungicide.

Tijd voor planten of verplanten

In de lente . Als de plant in een pot staat, verpot hem dan om de twee of drie jaar.

Landelijkheid

Het hangt sterk af van de soort , maar uit ervaring kan ik zeggen dat lichte vorst (tot -2ºC) geen kwaad kan, zolang het maar kort en plaatselijk is.

Wat vond je van de Mammillaria?