Pachypodium

Bent u een liefhebber van succulenten, zoals bomen en struiken? Helaas zijn er, ondanks de vele soorten die er bestaan, maar een paar commercieel verkrijgbaar; van deze zijn Pachypodiums ongetwijfeld de populairste. En daar zijn goede redenen voor.

De prachtige bloemen verspreiden een zeer aangename geur en het onderhoud is niet al te ingewikkeld, zolang we er maar rekening mee houden dat we ze niet te veel water moeten geven.

Oorsprong en kenmerken van de Pachypodium

Dit geslacht omvat ongeveer dertig soorten, verspreid over Namibië, Angola en Madagaskar. Ze kunnen tussen de 2 en 12 meter hoog worden en ontwikkelen een stam die vaak stekelig en dun is en na verloop van tijd witachtig kan worden, vooral bij boomachtige soorten zoals P. lamerei of P. geayii.

De bladeren zijn lancetvormig, min of meer breed afhankelijk van de soort, groen of blauwachtig van kleur, en de bloemen zijn gegroepeerd in rode of witte bloeiwijzen.

Belangrijkste soorten

De bekendste zijn:

Pachypodium geayi

Het is een boom die van nature voorkomt in het zuidwesten van Madagaskar. Hij heeft een grijsachtige, zeer stekelige stam met dunne, grijsgroene bladeren.

Het heeft geen algemene naam, maar ik denk persoonlijk dat het een blauwe of blauwbladige palm uit Madagaskar kan worden genoemd, omdat het vaak veel wordt verward met de volgende soorten.

Pachypodium lamerei

Het is een boom die endemisch is voor Madagaskar en een hoogte van meer dan 8 meter kan bereiken , met een dikke stam tot 90 cm in diameter. De bladeren zijn lang, tot 40 cm, en groen. De bloemen zijn wit en hebben een doorsnede van ongeveer 8 centimeter.

Het is in de volksmond bekend als de palm van Madagaskar, hoewel Pachypodium en palmbomen niets met elkaar gemeen hebben.

Pachypodium saundersii

Het is een kleine struik die endemisch is voor zuidelijk Afrika, met name voor de bergen van Lebombo, KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Eswatini. De bladeren zijn groen en de bloemen wit.

Welke zorg hebben ze nodig?

Als u een kopie wilt hebben, raden wij u aan de volgende zorg te besteden:

Plaats

Pachypodiums, of paquipodiums zoals ze soms worden genoemd, zijn zonminnende planten . Ze hebben de hele dag direct zonlicht nodig. Maar let op: als je ze bij een kwekerij hebt gekocht, moet je ze geleidelijk aan de zon laten wennen, anders verbranden ze snel.

Land

• Bloempot: vullen met poreus substraat. Vulkanisch zand zoals akadama of vooral puimsteen (wat ook goedkoper is  ) zijn ideaal. Maar u kunt ook gelijke delen fijn grind (korrels van 1 tot 3 mm dik) mengen met zwarte turf als u nog minder geld wilt uitgeven (een zak grind van 25 kg kost 1 euro of minder in een winkel die bouwmaterialen verkoopt).
• tuin: ze zijn zeer, zeer gevoelig voor te veel water, dus de tuingrond moet een uitstekende drainage hebben. Is dit niet het geval, maak dan een plantgat van minimaal 50 x 50 cm (beter 1 x 1 m), en vul dit met een deel van het bovengenoemde substraatmengsel.

irrigatie

Geef zeer spaarzaam water : alleen als de grond of het substraat volledig droog is. Richt het water op de stam en ga door tot de grond/het substraat goed vochtig is.

Als je het in een pot hebt, zet er dan geen bord onder of plaats het niet in een pot zonder gaten, anders zouden de wortels gaan rotten.

Abonnee

Het is aan te raden om de plant in de lente en zomer te bemesten met een meststof voor cactussen en vetplanten, volgens de aanwijzingen op de verpakking.

Vermenigvuldiging

Pachypodiums worden voornamelijk vermeerderd door zaad , in de lente of zomer. Ze kunnen ook worden vermeerderd door stekken, maar dat is lastiger.

zaden

Het is aan te raden om de zaden in brede maar weinig hoogte schalen te zaaien, met substraten zoals vermiculiet, dat voldoende vocht vasthoudt en tegelijkertijd een snelle afvoer garandeert.

Het zaaibed moet in de buurt van een warmtebron en op een lichte plaats worden geplaatst, buiten of in huis met een speciale bol voor planten. Als alles goed gaat, zul je zien dat ze na 10-15 dagen beginnen te ontkiemen.

Stekken

Het is een moeilijkere methode, maar zeker niet onmogelijk. Het wordt gedaan in de lente of na de zomer als het warm weer is, een tak afsnijden en de wond ongeveer tien dagen laten drogen.

Daarna wordt de basis geïmpregneerd met wortelhormonen en in een pot geplant met bijvoorbeeld vermiculiet of puimsteen. Door het substraat vochtig te houden, maar niet onder water te zetten, zal het als alles goed gaat in ongeveer twintig dagen wortels uitstoten.

Plagen en ziekten

Ze zijn over het algemeen vrij winterhard . Wolluizen en slakken kunnen echter een echte plaag vormen, vooral de laatste. Gelukkig kunnen ze bestreden worden met diatomeeënpoeder of kaliumzeep; zelfs als de plant jong is, lost een borsteltje gedoopt in ontsmettingsalcohol het probleem meestal op.

Landelijkheid

Het hangt af van de soort, maar uit eigen ervaring kan ik zeggen dat Pachypodium lamerei en Pachypodium geayi lichte en incidentele vorst tot -2ºC kunnen verdragen.

De Pachypodium namaquanum (die met uitsterven bedreigd is) is daarentegen veel gevoeliger voor de kou, zozeer zelfs dat hij onherstelbare schade oploopt als de temperatuur onder de 10ºC daalt.

Wat vind je van deze planten?